Eugeniusz Filipowicz

Wojskowy, polityk, samorządowiec
31.12.1903 03.03.1999 Koluszki

Biografia

Eugeniusz Filipowicz urodził się 31 grudnia 1903 roku w Koluszkach. W latach 1918-1924 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum im. J.H. Dąbrowskiego w Kutnie, gdzie wstąpił do I Kutnowskiej Drużyny Harcerskiej im. Tadeusza Rejtana. Już w czerwcu 1920 roku, jako ochotnik, wstąpił do 37 Łęczyckiego pułku piechoty i brał udział w walkach z bolszewikami pod Baboszewem, Rohatynem i Złoczowem, pełniąc funkcję chorążego Harcerskiej Kompanii Szturmowej.

Po ukończeniu gimnazjum i zdaniu matury studiował w Wyższej Szkole Handlowej (obecnie SGH), gdzie w 1927 roku ukończył Wydział Samorządowy. Po powrocie do Kutna pracował na różnych stanowiskach urzędniczych, a w 1934 roku przez półtora miesiąca pełnił funkcję komisarycznego burmistrza miasta. 25 listopada 1936 roku, poparty przez PPS, został burmistrzem Kutna i sprawował tę funkcję do września 1939 roku. W tym okresie otworzył nową szkołę powszechną nr 6, zbudował hydrofornie, wykupił grunty na Azorach oraz nabył na rzecz miasta park i pałac Zawadzkiego (obecny Park Wiosny Ludów).

W 1938 roku został wybrany posłem na Sejm RP z ramienia Obozu Zjednoczenia Narodowego. Po wybuchu wojny pozostał w Kutnie do 6 września 1939, pełniąc funkcję szefa obrony narodowej. Po ewakuacji zabezpieczył dokumenty i kasę miejską, przekazując je władzom wojskowym w Warszawie. Po powrocie do Kutna został aresztowany przez gestapo, ale uciekł z obozu dla oficerów rezerwy w Łodzi i w listopadzie 1939 dotarł do Warszawy, gdzie wstąpił do ZWZ.

W konspiracji służył pod dowództwem płk Alojzego Horaka, został szefem podokręgu „Tuchola-Olsztyn”. W czerwcu 1941 roku został aresztowany przez Gestapo i trafił na Pawiak. Mimo brutalnych przesłuchań nie załamał się, uczestniczył w ruchu oporu, był bibliotekarzem i pisarzem w kancelarii polskiej. Współorganizował ucieczkę, którą 3 marca 1942 roku przeprowadził wraz z trzema innymi więźniami. Po ucieczce działał jako inspektor oddziałów partyzanckich na terenie okręgu podlaskiego w Brześciu, brał udział w akcji „Burza”. Służbę w Armii Krajowej zakończył we wrześniu 1944 roku w stopniu majora.

Po wojnie pracował w Gospodarczym Zrzeszeniu Samorządu Terytorialnego i Centrali Druków Administracji Publicznej, a następnie w służbie zdrowia, pełniąc funkcje dyrektora ekonomicznego i naczelnego w Państwowym Zakładzie Wydawnictw Lekarskich. W 1972 przeszedł na emeryturę, ale pozostał aktywny w organizacjach kombatanckich, m.in. TNOiK, Stowarzyszeniu Weteranów Wojny Polsko-Bolszewickiej oraz jako przewodniczący Zarządu Środowiska byłych Więźniów Politycznych Pawiaka. W 1990 roku został mianowany podpułkownikiem WP. Był kawalerem Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski. 19 czerwca 1998 roku Rada Miejska Kutna nadała mu honorowe obywatelstwo miasta. Zmarł 3 marca 1999 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Poseł na Sejm RP V kadencji w II RP
Burmistrz Kutna w latach 1936-1939
Major Armii Krajowej, uczestnik akcji Burza
Ucieczka z Pawiaka w 1942 roku
Honorowy Obywatel Miasta Kutna (1998)

Ciekawostki

W młodości był harcerzem z I Kutnowskiej Drużyny Harcerskiej im. Tadeusza Rejtana.
Podczas II wojny światowej uciekł z Pawiaka przy pomocy strażnika B. Kuczorskiego.
Po wojnie pracował jako dyrektor naczelny Państwowego Zakładu Wydawnictw Lekarskich.

Udostępnij