Stefan Biskupski
Biografia
Stefan Biskupski urodził się 1 kwietnia 1895 roku w Koluszkach, w rodzinie urzędniczej, jako syn Edmunda i Stanisławy z Wiśniewskich. Uczęszczał do gimnazjum w Łodzi i Gimnazjum im. Piusa X we Włocławku. W latach 1912-1917 studiował filozofię i teologię w Seminarium Duchownym we Włocławku, pełniąc jednocześnie funkcję prefekta w Radomsku. Święcenia kapłańskie przyjął 1 października 1917 roku z rąk biskupa Stanisława Zdzitowieckiego.
Po święceniach kontynuował studia na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1928 roku obronił doktorat z prawa kanonicznego na podstawie rozprawy "O nowe prawo małżeńskie w Polsce". W latach 1923-1932 był prefektem w Komunalnym Seminarium Nauczycielskim we Włocławku, a od 1926 roku wykładał w seminarium duchownym. W 1937 roku uzyskał habilitację na podstawie rozprawy "Obrońca węzła w kanonicznym procesie małżeńskim".
W 1939 roku został uwięziony przez Niemców w Lądzie, a następnie przebywał w obozach koncentracyjnych Oranienburg-Sachsenhausen i Dachau. Po wyzwoleniu pozostał na kilka miesięcy we Francji, gdzie pomagał w organizacji Polskiego Seminarium Duchownego. Po powrocie do Polski objął katedrę historii prawa kanonicznego na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1946 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1954 roku profesorem zwyczajnym.
Od 1954 roku związany był z Akademią Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie kierował Katedrą Kościelnego Prawa Cywilnego i pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa Kanonicznego. W latach 1953-1956 pełnił też funkcję wikariusza kapitulnego diecezji warmińskiej, zastępując aresztowanego Wojciecha Zinka. Jego praca na tym stanowisku była kontrowersyjna ze względu na uległość wobec władz komunistycznych, ale doprowadził m.in. do wznowienia "Warmińskich Wiadomości Diecezjalnych" i zmian w kalendarzu liturgicznym.
W pracy naukowej zajmował się przede wszystkim prawem małżeńskim, publikując ponad 100 prac, w tym dwutomowe "Prawo małżeńskie Kościoła rzymskokatolickiego". Był również redaktorem "Ateneum Kapłańskiego" i zajmował się martyrologią duchowieństwa polskiego podczas II wojny światowej. Zmarł 31 maja 1973 roku w Warszawie, a na własne życzenie pochowany został we Włocławku.