Tadeusz Juliusz Tabaczyński

Podpułkownik piechoty Wojska Polskiego
04.04.1896 08.07.1971 Koluszki

Biografia

Tadeusz Juliusz Tabaczyński urodził się 4 kwietnia 1896 roku w Koluszkach, w ówczesnym powiecie brzezińskim guberni piotrkowskiej, jako syn Stanisława i Izabelli z Wołczyńskich. Do 1914 roku ukończył sześć klas w prywatnym gimnazjum polskim w Piotrkowie, a następnie zaangażował się w działalność konspiracyjną w Myszkowie.

W 1915 roku wstąpił do Legionów Polskich, walcząc w szeregach 1 kompanii V batalionu, który później wszedł w skład 7 i 5 pułku piechoty. Internowany w latach 1917-1918 w Szczypiornie i Łomży, po zwolnieniu wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej. W listopadzie 1918 roku brał udział w rozbrajaniu Niemców w Warszawie, a następnie pełnił funkcje instruktorskie w 32 i 33 pułku piechoty. Podczas wojny z bolszewikami dowodził 9 kompanią 33 pp, wyróżniając się w walkach pod Mańkowiczami, Świdnem i Głębokiem, za co otrzymał Order Virtuti Militari.

Po wojnie kontynuował karierę wojskową, awansując do stopnia podpułkownika i pełniąc funkcje dowódcze oraz wykładowcze. W 1921 roku uczestniczył w III powstaniu śląskim jako doradca. W sierpniu 1939 roku objął dowództwo rezerwowego 135 pułku piechoty, z którym walczył w kampanii wrześniowej, a po jej zakończeniu uniknął niewoli i zaangażował się w działalność konspiracyjną - w Służbie Zwycięstwu Polski i Związku Walki Zbrojnej, a później w Armii Krajowej, gdzie był komendantem Podokręgu Północnego AK.

Aresztowany przez Niemców we Lwowie w 1943 roku, trafił do obozów koncentracyjnych Auschwitz, Buchenwald, Groß-Rosen i Mittelbau-Dora. Uwolniony w 1945 roku przez armię kanadyjską, wrócił do Polski w 1965 roku. Zmarł 8 lipca 1971 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari
Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3607 (1921)
Krzyż Niepodległości (1932)
Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
Złoty Krzyż Zasługi (1937)

Ciekawostki

W czasie okupacji był komendantem Podokręgu Północnego AK, a po aresztowaniu nosił fałszywe nazwisko Bronisław Rulka.
W obozie Mittelbau-Dora pełnił funkcję dowódcy obozowej organizacji konspiracyjnej.
Jego dwaj synowie również służyli w konspiracji - Sławomir ps. „Kar” był plutonowym podchorążym batalionu „Zaremba” - „Piorun”.

Udostępnij