Teofil Brzozowski
Biografia
Teofil Brzozowski urodził się 31 marca 1896 roku w Koluszkach, w rodzinie Wojciecha i Marianny z Mrożewiczów. Od 1918 roku służył w Wojsku Polskim, a w składzie 7 batalionu telegraficznego brał udział w wojnie 1920 roku.
Po wojnie kontynuował karierę wojskową. Od 1923 roku służył w 1 pułku łączności w Zegrzu w stopniu porucznika. Później został przeniesiony do Szefostwa Inżynierii Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu, a we wrześniu 1933 roku do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu. W 1938 roku przeniesiono go do korpusu oficerów administracji. Na stopień kapitana awansował ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 roku, pełniąc służbę w Kadrze 3 batalionu telegraficznego w Grodnie jako oficer mobilizacyjny.
Podczas kampanii wrześniowej, po agresji ZSRR na Polskę, dostał się do niewoli radzieckiej w okolicach Stanisławowa. W grudniu 1939 roku przebywał w obozie w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 roku został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego. Został zamordowany w lesie katyńskim między 4 a 7 kwietnia 1940 roku. Jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji w 1943 roku pod numerem 1961.
Teofil Brzozowski był żonaty z Zofią z Wybranowskich, z którą miał córki Danutę i Teresę. Pośmiertnie, 5 października 2007 roku, minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go na stopień majora.